دریچه‌ای به هنر و اندیشه

سینما ، فلسفه ، ادبیات ، تاتر

دریچه‌ای به هنر و اندیشه

سینما ، فلسفه ، ادبیات ، تاتر

در بی بهانه ترین صدای مِهر،
فریاد کردم:
کنار پنجره نشسته ام
                   خیره به خانه او
                             روزهایم میگذرند در

   از تو می نویسم

                      واژگانم

                                ب

                                 ا

                                 ر

                                 ا

سال هاست می خندد ،

            و مردمان این شهر ،

گویند

         چه خوش است .!

نمی دانند که بهلول

            لبخند ژوکند دارد..... !


                                 " سپنتا ب.ن "