مست می شوم
ز بوی زلف پریشانت.
باز هم شیطنتی دگر ،
برده است با خود
سپید چادرت را
این هوای عاشقی.......
بهنام نجم الدین
طبقه بندی موضوعی
بایگانی
- ارديبهشت ۱۴۰۴ (۱)
- اسفند ۱۴۰۳ (۱)
- ارديبهشت ۱۴۰۱ (۱)
- تیر ۱۴۰۰ (۲)
- ارديبهشت ۱۳۹۹ (۲)
- فروردين ۱۳۹۹ (۲)
- مهر ۱۳۹۸ (۲)
- خرداد ۱۳۹۸ (۵)
- فروردين ۱۳۹۷ (۳)
- آذر ۱۳۹۵ (۳)
- مرداد ۱۳۹۵ (۲)
- تیر ۱۳۹۵ (۱)
- خرداد ۱۳۹۵ (۱)
- ارديبهشت ۱۳۹۵ (۹)
- اسفند ۱۳۹۴ (۵)
- آذر ۱۳۹۴ (۱)
- مهر ۱۳۹۴ (۱۳)
- ارديبهشت ۱۳۹۴ (۱۳)
- فروردين ۱۳۹۴ (۱)
- بهمن ۱۳۹۳ (۳)
- دی ۱۳۹۳ (۱)
- آذر ۱۳۹۳ (۸)
- آبان ۱۳۹۳ (۱۱)
- مرداد ۱۳۹۳ (۵)
- تیر ۱۳۹۳ (۱)
- ارديبهشت ۱۳۹۳ (۱۰)
- بهمن ۱۳۹۲ (۱)
- دی ۱۳۹۲ (۱۴)
همه چیز از یک هیچ شروع شد !!
و سالهاست
همه در سفر از هیچ به هیچ .
ساعتی را در زود پز انداخته ام
تا شاید لحظه ای از هیچ را نشان دهد !
زمان در مکان هیچ است و مکان در زمان هیچ .
و ما در این هیچستان به چیستان نشسته ایم!
بهنام نجم الدین
سالهاست
بوی باروت می دهد
شیشه تب دار آسمان را
خط انداخت،
و شادمانه سر داده اند کور کلاغان
آواز معصیت را .
مترسک ها سوت زنان
خبر انکار مادری از فرزندش را
زمزمه می کنند در گوش زمان !
بوی باروت می دهد
رخت مردمان آن شهر.
صدای چکمه های سربی شیشه تب دار آسمان را
خط انداخت،
و شادمانه سر داده اند کور کلاغان
آواز معصیت را .
مترسک ها سوت زنان
خبر انکار مادری از فرزندش را
زمزمه می کنند در گوش زمان !
و دیگر هیچ قناری
در جهنم آواز نمی خواند ...
بهنام نجم الدین